ผมจำได้ว่าเส้นทางนี้เป็นอีกเส้นทางหนึ่งที่ตอนเด็กๆนั้นได้ใช้เดินทางบ่อยมากๆ เวลาที่จะไปบ้านทวด บ้านตา-ยาย และเป็นเส้นทางที่ยังไม่มีต้นไม้ข้างทางแบบรูปข้างบน และที่มาของต้นไม้นั้นก็ด้วยความร่วมมือของพ่อและชาวบ้านที่ร่วมมือ ร่วมใจช่วยกันปลูกและดูแลรักษาช่วยกันมา....
หลังจากที่ผมไม่ได้อยู่บ้านเป็นระยะเวลานานตั้งแต่ตอนที่ไปเรียนที่กทม.จนกระทั่งทำงาน เวลากลับมาบ้านก็แทบจะไม่ได้ใช้เส้นทางนี้เลย เพราะว่าจะใช้อีกเส้นทางหนึ่งมากกว่า และวันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่หลังจากกลับมาอยู่บ้านได้ไม่ถึงครึ่งเดือนและได้มีโอกาสได้ใช้เส้นทางนี้โดยที่ได้เอากล้องติดตัวไปด้วย ได้โอกาสที่จะเก็บบรรยากาศของเส้นทางแห่งความทรงจำ และความสุขแห่งนี้มา...
)
